Jakten på kjærligheten fortsett for meg!

rolf 6

Juhu!

Då blir det gardsferie på meg. Gruppedaten var artig. Litt musikk og konkurranse, ja då er me i godt modus. Jentene var spente på denne dagen. Me hadde nå kome fram til 4. dagen me var samla og etterkvart var me blitt godt kjent og hadde det moro sammen. Me gløymde innimellom at me var konkurrentar. Me skulle jo gjera inntrykk på bonden. Me var ikkje på Hoel gård for å feriere. Men det glømde me av og til. Regissørane var flinke til å minne oss på dette for dei såg at me kanskje var litt «laid back». Det gjekk jo veldig klart fram av denne episoden at me som hadde levd ei stund var meir reserverte og utrena i å flørte enn ungdommen. Bonden var vel heller ikkje ein storflørtar han heller. Men det kjem kanskje meir etter kvart.

Som de såg så hadde Rolf pynta opp og servera godteri og drikke med Mjøsa i bakgrunn. Eg elskar søtsaker, så dette var ein god start. Litt aleinetid fekk alle friarane med bonden. Men det er ikkje bestandig så enkelt å vita kva ein skal fortelje om seg sjøl, eller kva ein lurar på om den andre. Under normale omstendighetar kjem jo slike ting litt etter litt etterkvart som ein møtes. Men Rolf fortalde ganske enkelt og greit at han lika meg veldig godt. Så då så. Eg ser nå på TVopptaka at eg er ganske stiv i maska. Er nok ikkje heilt varm i trøya ennå.

Quiz er moro. Og Rolf hadde laga ein fin musikkquiz. Han dela ut kirsebær i hytt og pine til den som greide svara rett. Og at bonden eingong på 60-talet var DJ! Ja, kven hadde trudd det.vEg er veldig glad i musikk. Så dette var også midt i blinken for meg. Men nå gjaldt det å vera kjapp i replikken. Eg fekk meg nokre kirsebær i koppen. Og litt dans blei det, sjøl om bonden ikkje akkurat imponerte oss med dansen sin.

Innimellom alle opptak og alle folka rundt ein (det yrde som ei maurtue på Hoel gård) stelte vertskapet på Hoel gård veldig godt med oss.  Lunsj, kaffe, pledd når me fraus. Ja ingenting mangla. Det var nesten som å vera på eit seminar i fine omgivelsar.

Men det var også små intervju heile dagen med spørsmål om hva føler du nå? Er det litt kjærlighet her? Og kven kan svare på slikt etter nokre kjappe møte? I dag er det ikkje mogleg for meg å hugse kva eg har sagt og svara på mange av desse intervjua.

Som dagen før blei det trykkande og straks alvorleg når me kom til avstemminga og Katarina kom for å høyre korleis me hadde hatt det og kva Rolf hadde kome fram til. Alle ville gjerne vera med vidare. Ingen hadde lyst å gå ut allerede nå. Men to til måtte reise. Og det blei ikkje meg! Det blei Astrid og Heidi. Skulle gjerne hatt med desse glade jentene til garden.

jakten logo
TV2 sitt bilde

Sliten og glad lasta eg inn i bilen og susa heim til Seljord og bikkjer. Eg takka snille venninner for hundepasset. Den eine som ikkje visste noko om opplegget mitt lura på korleis kurset hadde vore. Eg måtte jo finne unnskyldning når eg skulle vera borte i ei heil veke. Eg følge meg som ein kjeltring som laug på meg eit kurs på Hedmarken.

Tilbake på jobb var det travelt og andre ting som opptok meg. Men innimellom alt anna, bla ein tur på Møsvatn for alle frivillige,  planla eg hundepass, vatning og stell av hage og mengder med blomster når eg var borte, garderobe til TV opptaka og sommarferie i denne perioden. Om to veker var det å suse avgarde til Hølen i Vestby kommune. Og ha kufferten fylt med passande klær.

dsc_0007

Døtre heia på mor. Tenk om det blir deg mamma? Vil du ha Rolf? Er han mannen for deg?

Mange spørsmål dukka opp. Dei var det ikkje mogleg å ha svar på dette tidspunktet. Men hvis ein ikkje vågar å satse og gje av seg sjøl, ja då blir det aldri gevinstar heller. Og gammal som eg er,  har eg hatt mine ting, og var fullt klar over at eg kunne fort bli sendt heimatt. Men eg gleda meg verkeleg til å bli meir kjent med Rolf og å sjå korleis det såg ut i heimen. Eg er ganske oppteken av interiør og hus. Og likar at ting er på stell. Rot og griseri er ikkje noko for meg. Eg legg merke til dei fleste detaljar. Så tenk om det ser heilt forferdeleg ut i heimen der? Er det reint og ordentleg på kjøkkenet? Og korleis er Rolf i sine heimlege omgivelsar. Og kva med dottera hans? Ville ho vera ok? Alt dette skulle eg få greie på om bare nokre dagar.

Sommarfuglar i magen var det, men om det var pga Rolf eller om det var spenninga over det som skulle skje? Det visste eg ikkje då. Og for å få sjå korleis dette går må de nødt til å fylge med neste veke.

sommerfugl

 

 

Advertisements

Bunad og bikkjer

img_3280

Etter dagar på reise var det godt, som vanleg, å vakne opp i si eiga seng. Det er godt å ha ein heim å koma heim til. Etter å ha tilbringa nokre dagar i det store utland set eg ennå meir pris på heime.

Når eg kom til Seljord seint i går kveld rakk eg å hente heim ein av hundane mine, Dennis. Han er ein Bichon Havanaise som snart er to år. Han kjenner ingen han er såååååå glad i som meg. Vanlegvis så trur eg han tenker at ho må ha «daua» som har vore borte frå meg så lenge. Men eg og Dennis er superheldige. Ei flott venninne har teke godt vare på han heile veka eg har vore på reise. Etter å ha hoppa, logra, slikka og meire slikka rigga me to oss til i sofaen og gjekk gjennom TV program og aviser. Og kunne vera oppe halve natta fordi du ikkje må stå opp tidleg dagen etter er ein fin ting. Og eg måtte ikkje stå opp til noko spesielt i dag.

tulipan

Dina, den andre hunden min, er godt vaksen og eit elskeleg vesen. Ho har fleire barnepiker/hundepassarar. Av og til kan det nesten vera litt slåsskamp om å ta vare på henne når eg er borte.

img_3275

Nå har ho tilbringa veka i Flatdal på ein fin bondegard med mi eldste barndomsvennine og mannen hennar. Der har ho nok blitt fora med litt godsaker som svinestrimlar og bondekost i staden for det medbrakte tørrforet. Nettene har ho tilbringa i dobbeltsenga mellom husets vertskap. Og om dagane har ho fått luftetur etter luftetur eller ligge i fanget. Snakk om å ha det fint. I tillegg blei ho kjørt heim til meg av venninna mi i dag. Det er iallefall ekstraservice. Og til tross for all denne «luksusen» ser eg at også ho synes at det aller beste er å koma heimatt til mor.

Heldige meg som har både venner og hunder.

Dagen i dag har gått med til å pakke opp kuffertar, vaske klær og handle inn litt mat til kjøleskåpet. Og så har eg funne fram  den finaste finstasen, den vakre Øst-Telemarkbunaden min. Eg skal nemleg til Flatdal i kyrkja i morgo i gullkonfirmantjubileum! 50 år. Det er ikkje til å fatte at det er gått femti år sidan eg endeleg blei konfirmert. Det var ein skikkeleg milepel. Då kunne eg gå på bygdefestar! Det var liksom målestokken den gongen.

Me var eit stort kull av denne fine 52årgangen. Det blir spennande å sjå kven som kjem i morgo. Mange er flytta ut og bur langt unna. Men mange bur også i nærområdet.

Flatdal_2015
Bildet er lånt frå Wikipedia

Etter messe skal me på Nutheim Gjestgiveri til mat og drikke og hyggeleg prat med dei me ikkje har sett på så mange år.

Kvar gong eg skal kle meg i bunad er det alltid litt leiting etter sølv, skjorte, bunadsko osv. Men etter litt gymnastiske øvelsar opp og ned på stol for å sjekke dei øverste hyllene i kleskåpet, var alt på plass. Skjorta er nå stryka, alt lagt fram og gjort klart. Vekkarklokke er sett på. Så i morgo er det bare å stelle seg og hoppe rett i stakken og glede seg til å treffe gamle kjente.

flatdal k
Bildet er lånt frå Visit Telemark

For ei avslutning i flotte Portugal

vasco da gama
Vasco da Gama broa

Så er turen snart slutt. Heime ventar strieskjorte og havrelefse. Men det er greit det og.

 

Dagen i dag har vore begivenhetsrik med reise ned til fiskebyen Costa Bela på Arrábidahalvøya sør for Lisboa. Vi kjørte over den berømte 18 km lang Vasco da Gama broa. Dette er ein av europas lengste hengebroer. Vi passerte byen Setubal, ein fiskelandsby som i  dag er  ein industriby med produksjon av muskatvin, marmelade og sardiner.  Og vi besøkte ein fabrikk som laga keramiske flisar.

oznor

Frå produskjonen i fabrikken me besøkte

Bussen tok oss gjennom ein nasjonalpark med nydeleg utsyn over Atlanterhavet

cof

dig

Vi kom ned til byen Sesimbra som er ein travel liten fiskelandsby med nydeleg sandstrand og flott klima. Her fiskes blekksprut, sverdfisk og sardiner. Heilt nede ved havet blei vi servert ein uforgløymeleg fiskelunsj på restauranten Ribamar som hadde blitt tildela Michelengstjerner i årevis.

cofHer var alt av ypperste klass. Vi var samla utendørs under soltak på langbord.

Vi fekk servert sverdfisk til hovedrett. Og det var nydeleg. Forretten vart servert i eit skjell og bestod av nydeleg fiskesaus med reker og andre godsaker i. Til dessert fekk vi panacotta. Og utmerket vin blei servert til.

Dette er kanskje turens beste måltid.

cof

Vi fekk ein times tid etter maten før bussen returnerte heimover. Eg tok ein tur på den nydelege sandstranda. Tok av sandalar og fekk varm sand og bøljer mellom tærne. Sola steika frå skyfri himmel.

IMG_20170928_152644.jpg

cof

Vel heime på hotellet var det tid til avslapning ved bassenget med ei bok. Så var det å pakke kuffert, vaske hår og gjera seg klar til siste kveld i Cascais. Og det blei ein «høgdare» på fadorestaurant med vakker fadosang og nydeleg mat. Her var det varm chevreost til forrett, nydeleg mør biff med tilbehør til hovedrett og brownies med is til dessert. Og sjølsagt den beste vin til alt dette.

Vi for heim og nå sit eg i senga og bloggar, pakkar og memorerar.

Atter ein gong har Norsk tur visa at dei leverer varene.

Vi har fått opplevelsar i fleng og ikkje minst har det vore eit utruleg triveleg selskap å reise sammen med. Og portugiserane er eit hyggeleg og flott folkeferd.

Eg håpar det blir reprise med flotte folk neste haust også til nye reisemål.

Adeus Cascais. Fine minner å ta med heim dette.cof

cof

Nordover – ein ny dag med opplevingar

cof

Enda ein flott dag er snart unnagjort her i Portugal.

cof

I dag for me avgarde nordover til byen Obidos som ligg vel ein times kjøring frå Cascais. Det var som ein eventyrby. Tida har stått stille her sida middelalderen. Det er ein av dei mest besøkte serverdighetane i Portugal. Høge bymurar omkransar den vesle byen med ei trong gate som endar ved torget.  Maurerne grunnla byen. I dag står den på UNESCOs liste over freda område.

Når me var ferdige her i Obidos for med vidare til landsbyen Bombarra. Her var det besøk på vingarden Quinta do Sanguinhal.

cof

Her hadde familien drive vinproduksjon  sidan langbestefar starta opp på 1870-talet. Me fekk fylje med inn i produksjonslokala som var dei same som  ved oppstarten. Alt blei gjort på gamlemåten. Dei store eiketønnene var bygd inne i lokalet og hadde ligge der i generasjonar. Me høyrde om brandy, vin og grappa.

Me fekk helse på bestemor på garden som var 99 år. Sprek og vakker som bare det.

cof

Dagens generasjon fortalade med innlevelse og pasjon om korleis dei dreiv  her i dag. Me var ute i marka og smaka på muskatdrue. Søt og god. Så var det vinsmaking før heimlaga lunsj. Sju slag vin smaka me. Alle var gode vinar. Me lærde og å skåle på portugusisk. Saúde!

cof

oznor

Mor på vingarden stod på kjøkkenet og kokkelera. Fyrst fekk me servert ei nydeleg grønnsaksuppe. Så var det litt ost, chorizo, pai med spinat inni til forrett. Og svinekjøtt i ein kraftig saus som var litt koreander i. Alt var aldeles nydeleg. Me fekk velge vin og kor mykj inntil maten. Det var heilt fantastisk. Eit lite dessertbord med dessertvin til. Tilslutt kunne me kjøpe med oss kvalitetsvin heim. Eg kjøpte med meg nokre flasker som skal embaleras godt og pakkas i kufferten. Det blir fint å skåle med i dei mørke haustkveldane som ventar om nokre dagar når me snur nesa heimover att. Men fyrst er det middag på hotellet i kveld og ein ny opplevelsesrik dag i morgo.

Saúde folkens!

sottal

 

Jakta fortsett – Blomster og bønder

_MG_1481

Så er det kjent. Eg er ein av friarane Rolf vil ha med seg vidare. Eg er stolt over at han valgte å ha meg med vidare.

Denne innspelingsdagen var lang og slitsom. Spenninga var stor mens me venta på at bonden skulle ta sine valg. Det er alltid trist å sei ha det til fine folk som du har hatt det hyggeleg sammen med. Alle me seks som fekk blomster og som skal få bli med på gruppedate syns det er trist at Sissel, Marianne, Angela og Ingeborg måtte reise heim. Men slik er det. Me fekk ikkje sagt ha det til kvarandre ein gong. Travelt og regi på alt. Me seks som gjekk vidare skulle intervjuas og tida var knapp. Dei som ikkje blei med vidare såg me ikkje meir til. Men eg veit at dei sit heime og fylger spent med på korleis det går vidare.

cof

Nå er det gruppedate som står for tur. Kva finn Rolf på? Kva skal  me prestere og korleis får me anledning til å snakke litt med Rolf på egenhånd uten alle dei andre friarane er med?  I løpet av denne dagen skal me seks bli til fire. Og det er klart at alle har lyst til å bli med vidare. Det er spennande for det fyrste og så er det jo snakk om ein får noko følelsar for bonden da. Og det er i allefall litt tidleg for meg å sei noko om. Men de som sit heime må bare koble opp på TV2 neste måndag for då fortsett spenninga.

Ha ein fin kveld.

 

Sintra og Cabo da Roca

20170925_113412
Palácio da Pena. Bildet er lånt av Agnes Sciubak. Takk.

Etter ein god hotellfrokost var me klare for nye opplevingar. I dag gjekk turen til Sintra og Cabo da Roca. Sintra har vore ein favorittstad for spanske kongar og arabiske fyrstar i hundrevis år. Der er det vakre slott og palass. Palácio de Pena er eit eventyrslott som ligg på ei av høgdene over byen. Nokon blei med på tur inn i slottet, andre vandra rundt i tronge gater og smug blant haugevis av andre turistar.

cof

sdr

Eg vandra rundt i byen. Eg fekk handla litt gåver og fekk tid til ei kald øl på ein kafé i eit trongt smug saman med hyggelege folk.
Tilbake i bussen var me på veg til lunsj på ein lokal restaurant med kortreist mat. Spekeskinke og melon med ein skarp ost var forrett, kalvekjøtt med nydeleg kortreiste grønnsaker i salat til hovedrett. Me avslutta med nydeleg nøttekake med masse kaloriar. Og så var det god vin til dette.

oznor

oznor

Så tok me vegen ut til kysten og det vestlegaste punktet i i Europa ut mot Atlanterhavet. Cabo da Roca. Høge bølger mot skarpe knausar var det her. Og i dag noko tåke over havet. Det yrde av andre turistar som i ei maurtue. Men vakkert var det.

wp-image-1758873804

Heime att på hotellet kosa eg og Agnes oss med eit glas med bobler i. Det var ikkje gale det! Men det var så varmt på terassen at eg snart var ikledt badedrakt og låg ved bassenget og kosa meg i ettermiddagssol med gode venner. Ein rektig flott dag dette.

Snart er ny middag, vin og hygge. Blir sikkert ein strålande kveld.

Men eg må og få med meg Jakten på kjærligheten i kveld. Blir eg med neste veke? Sjå på oss i kveld så får du svar.

cof
cof

 

 

 

Byen på dei sju høgder

almada

Vel på plass i Portugal med eit fastastisk reisefylge. Fyste dag er snart unnagjort.

Lisboa er bygd på sju høgder ved munninga av elva Tejo.

Når me flaug inn over byen i går ettermiddag for me over Kristusstatuen. Dette er ein kopi av den som står i Rio de Janeiro. 28 meter høg.

Natt ve poolen
sdr
Ikkje dårleg utsikt frå hotellrommet

Me er vel installert på hotellet Eurostars i Cascais. Ein flott by ein knapp times kjøring frå Lisboa. Hotellet er heilt nytt og med vakker beliggenhet ut mot havet. Me hadde ein pangstart i går kveld på hotellet med samling i baren etter middag til langt på kveld. God stemning og folk som verkeleg byr på seg sjøl. Så dette blir ein fin tur.

I dag har med blitt frakta rundt i buss. Me har fått med oss Belemtårnet som er eit stolt landemerke og Portugals stoltaste festning. Me har besøkt oppdagarmonumentet i Belem. Vakkert. Dette er viet dei store oppdagarane som Portugal hadde mange av. Det er Vasco da Gama, Henrik Sjøfareren og Magellan for å nevne nokon.

Me  hadde ein nydeleg lunsj, eller middag kallar me det der eg kjem frå, på ein hyggeleg restaurant i sentrum av Lisboa.

Og tidleg kveld har me bruka ved poolen ved bassenget. Damer i badedrakt, herrer som serverer sprudlevatn. Kan det bli bedre?

Etter ein varm dusj er me klare for nok eit godt måltid og kanskje ein ny kveld med skrøner og godt selskap.

Og i morgo ventar nye opplevingar.

sdr